İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Ölsem de ölmesem de fark eder mi
İnsanlar Drakulaysa eğer
Sevsem de sevmesem de fark eder mi
Kadınlar korkuyorsa eğer
Ah o kadınlar! ...
Mermalı,konkenli ve menapozlu

Ortasındayım çizgilerin
Ben ıpıssız bir nehirdeyim
Su aktığında ve gök ağladığında
Ben gülebiliyorsam hala
Ruhunu kundaklamış gül yüzlü bir vampire
Kan içmeye doyacaksın belkide

Menkibeye dönüştü
İbadetim
Yüreğini ver bana
Alkışların
Hoş sadasından başka
Kalmaz hiç bir şey bu kubbede

Dün
Albızın kızı
Yelesinden tuttu
Üşütük korkuların
Sormadan
Yitik mevsimlerimin

Aşk
Sevdamın ilk ismiydi
Aşk
Yürekmiydi sismiydi
Tanrı çok cömertti oysa
Hep bana hasismiydi

Körpecik dimağlara akıtılmakta zehir
Hürriyet ve istiklal edilecekmiş tehir
Yüreğim kan ağlar,gözlerim kandan nehir
Bağrındaki şehitler kalkıp hesap soracak

Bütün dağlar yıkılır lakin yıkılmaz o dağ

Gök yarıla,dal kırıla,yel ese
Tanrı Dağı selam ede Erciyese
Ses vere yirmi dokuz boy bu sese

Tarih geldi,devir geldi,çağ geldi
Yiğit geldi,aslan geldi,dağ geldi

Anıları arıyorum İstanbul gecelerinde
Denize düşmüş bir kırmızı gül
Leyla isimli bir ahşap sandal
Ve ölgün ışıklı Beyoğlu Meyhaneleri
Seni hatırlatıyor bana

İmbikten süzülen
Bal kadar şirin
Anlımdan süzülen
Ter kadar narin
Göklerden süzülen
Gün kadar sıcak

Asla istemiyorum derse ne yaparsın
Ne yaparsın bu metazori cehennemde
Oysa sevilmek istiyor gönül / biliyorum
Sevmek istiyor gençliğindeki gibi
Delice,tutkulu,özgür ve sereserpe
O kitap okurken ve yaşarken