ben
hiç bir zaman
düşüncelerimi telaffuz edemedim birisine,
çünkü
telaffuz etmek istediğimde
kimse yoktu yanı başımda,
telefon kulübelerine takıldı gözlerim birden
benim bekleyişlerime
senin gelmeyişlerine...
ve
her gün
ama her gün umut edişlerime...
Önce güçlü insan
Güçsüz insanı ezdi,
Sonra akıllı insan
Aklını kullanmayanı köleleştirdi,
Daha sonra
Hem güçlü, hem akıllı insan
Aslında
Ben böyle ölmezdim
İnanın...
Ülkemde bütün insanlar
Mutlu bireyleri olsaydı
Yaşamın...
Trenlerin gelişleri de hüzünlüdür
Tıpkı gidişleri gibi,
Oysa gelişler hüzünlü olmazdı
Öyle bilirdik
Öyle öğrendik hep,
Demek ki gelişler de hüzünlü olabiliyormuş.
Badem ağaçları açmıştır,
Ekinler çoktan yeşile durmuştur,
Öyle ya bahar gelmiştir.
Lakin bir de ayazı vardır bunun,
Zamansız açan çiçeği kavuran.
Şairin dediği gibi,
Sis ortadan kalkınca
Eğer işler hala yolundaysa
Risk alanların ve de emek verenlerin dışında
Herkes rol kapma yarışındaysa
Ah benim güzel ama şanssız ülkem…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!