Hep yendiniz beni,
Hep kaybettim ben.
Oysa beni yenmek yerine kazansaydınız
Zaferiniz daha büyük olurdu,
Çünkü, ben de kendimi kazanmış olurdum muhtemelen,
En güzel yerler
Gidip gördüğümüz değil,
Bilip de gidemediğimiz yerlerdir.
En güzel sevdalarımız ise
Hayal edilmiş sevdalar değil,
Yılkı atları gibi
Öyle başıboş
Öyle sere serpe
Öyle kendiliğinden,
Ne sahibi olsam bir şeylerin
Özleyerek
Ne çok yormuş,
Ne çok tüketmişiz meğer
Kendimizi.
Şimdi
Doğmuş olmak ya da olmamak elimizde değil,
Ama yaşamak elimizde.
Lakin "yaşamamak" gibi bir seçeneğimiz olamaz
Çünkü
Hiç birimiz ölmeyi göze alacak kadar kahraman değiliz,
Uyursak
Bir daha uyanamayacak kadar
Yorgunuz hepimiz.
Biz neden böyleyiz?
Ne yaptılar bize böyle
Ve bu güzel ülkeye.
Neredesin?
Diye soruyorsun ya,
Yalandan bir soruş o
Laf olsun diye.
Haklı olmanın suskunluğu
Benzemez diğer suskunluklara,
Ya kanser eder öldürür insanı
Ya da genç tutar ruhunu ve aklını,
Yeni baştan kurmak için dünyayı.
Benim
Büyük ama takatsiz,
Şirin ama şanssız
Ülkem.
Takatsizliğin şanssızlığın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!