Her şeyden biraz kalır
İstesen de kazıyıp atamazsın
Fırtına sonrası sessizlik
Biçilen tarlada anız
Sonbahardan birkaç sarı yaprak
Fincanda kahve
Bir meclise gireyim
Eşi dostu göreyim
Ben bir selam vereyim
Almayan kendi bilir.
Atalardan gördük biz
Her inişte hızlanma
Düştüğünde sızlanma
Boş yere hiç nazlanma
Kendi düşen ağlamaz.
Başına gelenlere
Bilir misin niçin suskunum niçin?
Demir attım limana, estim estim
Gökyüzüne özlem duymamak için
Kendi kanatlarımı kendim kestim.
Fırtına dağlara vurmasın diye
01/01/2020
Mütevazi bir hayatım var
Buraya bile ne zorluklarla geldim
Karanlık geceleri bir de
Toprak kokan yağmurları dost bildim
Olmasam da ne öksüz ne de yetim
Gün oldu ki sarardı benzim betim
Hiç kimseden olmadı bir beklentim
Yoruldukça ben kendime tutundum.
Yine de kimseye olmadım muhtaç
İlla hatalarım oldu
Olmadı hiç kastım usta
Burada miadım doldu
Sırra kadem bastım usta.
Gidersen şimdi çıkar
Sokakta ölüm kokar
Kafama bir el sıkar
Kendimi öldürürüm.
Olsam da gelecekten umutlu
Geçmedi bir günüm mutlu
Umutlarım hüsranla bitti
Maalesef gençliğim gitti
Hüzün doğruyorum
Gönül tabağıma hüzün
Sev rengarenk açan çiçeği
Sürünen, uçan börtü böceği
Ama, lakin işin gerçeği
Her şeyden önce kendini sev.
Onu, bunu şunları bırak




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!