Yaşıyorum ben aheste
Kulaklarım her an seste
Gönül denen şu kafeste
Yerin ayrı, bil istedim.
Habersizce yaşıyorken
Uzun yıllar geçti gülüm aradan
İlk kez söylüyorum şimdi buradan
Bir ben biliyorum, bir de Yaradan
Seni ben yıllardır gizlice sevdim.
Birkaç kez denedim, beceremedim
Dinleyin, size diyorum ben size
Uyanın, gelin artık kendinize
Vatan hainlerini verin bize
Fetöcüyü kucaklayan ülkeler.
İsmail MALATYA her an söyledi
Herkes kendisinden bir şey
Bir yaşanmışlık bulmalı
Benim bu yazdığım şiir
Günün şiiri olmalı.
Bir kere de benden seçin
Çek şu ellerini artık yakamdan
Bırak be, sılama koşayım gurbet
Gidiyorum, sakın gelme arkamdan
Ben de eller gibi yaşayım gurbet.
Aş için dağları, taşı delsem de
Gülmedi bir türlü nedense yüzüm
Her türlü acıyı içtim gurbette,
Geceler matemli, gündüzler hüzün
Feleğin çarkından geçtim gurbette.
Hatasız kul olmaz yapmışımdır, ancak
Kimseye bilerek kastımm kastım olmadı,
Yüzüme gülenlere hep açtım kucak
Güvenecek bir tek dostum olmadı.
Olmadı bir türlü; çalıştım, didindim
Güvenme güzelliğine
Gösterişine, tipine
Gelip geçicidir her şey
Sarıl Allah’ın ipine.
İsmail MALATYA gibi
Bedeni, kalbi temiz
Olana aşığız biz
Sizler mükemmelsiniz
Ne güzel insansınız
Candan öte cansınız.
Ne geri kal, ne üşen
Yüzün gülsün, hep ol şen
Üzerimize düşen
Güzel ahlaklı olmak.
Sayısız arkadaştır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!