gelirse canımın cananı canan
bitsin el vedan vedan söyleyeceğim
gönlümün sarayı köşkü senin
sultanım ol otur kal diyeceğim
yalnızlık betermiş ölümden bile
aşkın bende derin yara
bilmem hangi lokman sara
düşmüşüm aha ahuzara
benim suyum aşım sensin
eller ne dersen inanma
darılttın küstürdün beni
ardımdan bakarsın öyle
kırdın incilttin beni
baka kalırsın öyle
dur gitme demiyorsun
başımdan aklımı almışsın giderken
bende aşka saygı sevgi kalmadı
isyanım benim sensiz hayata
sensiz yaşamaya arzum kalmadı
şu canımdan bezdim geçtim
nede çok özlemiş
bağrım yanıyor
sel sel olmuş
gözüm ağlıyor
divane gönül
görmedin halimi halsiz kalmışım
kurumuş dallar gibi cansız kalmışım
kendimi çayıra bayıra salmışım
yaralanmışım yaralı kalmışım
gözlerim yaşlı kalmışım ağlayan
hayat denen bu alemde
dolaşıp uğraşıp duruyorum
akılsız şu garip başımı
dağa taşa vuruyorum
bulunmuyor dengimiz
yolcudur yolundan alıkonulan
gecedir gündüze haciz koyan
var mı dır şu dünyaya doyan
doydum deme inanmam kalsın
yaşanıyor mu aşklar eskisi gibi
Bıraksan beni kendi halime
Kul köle etmesen ele zalime
Ağrıyan sızlayan kırık kalbime
Kanayan yaralarıma tuz basmasan
Görükmesen gözüme bir günde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!