Islak çalarak Şiiri - Muhsin Yener

Toplumun en büyük çelişkilerinden biri de temsil meselesidir. Garip bir düzende yaşıyoruz İşçinin hakkını savunan çoğu zaman işçi değil, yönetici; fakirin derdini dillendiren fakir değil, zengin, asgari ücret emekli maaşı hakkını savunan milletvekili esnafın sıkıntısını anlatan ise çoğu zaman dükkan sahibi başka bir vergi levhasın kendisinin.

Bu tablo, sadece bir temsil sorunu değil; aynı zamanda bir kopuşun da göstergesi. Çünkü hayatı gerçekten yaşayanla, o hayatı anlatan arasında derin bir mesafe oluştuğunda, sözler gerçeğin yükünü taşıyamaz hale gelir. İşçinin nasırını bilmeyen, fakirin sofrasına oturmayan, esnafın siftahsız kapattığı günü görmeyen birinin yaptığı savunma ne kadar samimi olabilir?

Elbette herkes herkesin hakkını savunabilir. Hatta savunmalıdır da. Ama mesele şu: Eğer bir toplumda insanlar kendi haklarını savunamayacak kadar sessizleşmişse ve onların yerine konuşanlar da o hayatın içinden gelmiyorsa, orada ciddi bir adaletsizlik vardır.

Gerçek temsil, sadece konuşmakla değil, yaşamakla olur. O yüzden belki de en çok ihtiyacımız olan şey; başkaları adına konuşanlardan çok, kendi hayatının sözünü söyleyebilen insanların çoğalmasıdır. Çünkü en doğru cümleler, en çok acıyı çekenlerin dilinden çıkar.