İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

sonra gezdim evini
ocağın tütüyordu
külünü elemişti ateşin

bak dedin
burası pencere

ayna ayna güzel ayna
bakışımda kim var söyle bana

kahve mahve
hep bahane

şiirden elleri vardı
tutardı sımsıkı

içine kapanırdı
gün gibi
akşama yaslanırdı

kimsenin kimseden farkı yok
herkes gibi bakarsan

ayna senin elinde
aşk gibi bakar san..

say ki yokum

fay hattı üzerine kurduğun aşk

cennetin fay hattı kırıldı belki de

ağaç kurudu
elmalar çürüdü

sevmenin ertesinde..

ve belleği bu kadar doluyken geçmişin
yeni sekmeler açmak

ellerim f" e alışmışken
g" da yazmaya çalışmak

kalp
aşk ile dolunca..tıka basa

ve
zirvesine çıkmışsan sevdanın

ne çok isterdim benimle oynamanı
bazen küsüp
bazen barışmayı

ama sen
senin için kurduğum oyuna gelmek bir yana