İsa Kaya Şiirleri - Şair İsa Kaya

kalbinde atmadığı vakit duruyordu kalbim

bazen unutuyorum
kalbimi

göğsünün içinde

..

çiçek toplarken ormanda kaybolsan birden
tesadüf bu ya karşılaşsak senle
derede su içerken

böyle çalılıklardan çıtır çıtır sesin gelip
sakallarımdan su sızarken

parmaklarım tırmığı olsun saçlarının

gözlerim,
orak gibi biçerken bakışlarını

hasat vakti gelsin arzunun

ayrılık,mesafeleri uzatırken aramızda
özlemek,
uzayıp gidiyordu peşi sıra

giderken de güzeldin
kalbin,

hani cebimdeki akrebi çıkarıp
tost ısmarlardım sana

bölüşürken kaşarı uzardı

gülüşürdük

sonra döneceğin tuttu
dört mevsim sonunda

o güller kurumuştu
dönüşün tozlu yolunda..

bak,
artık toz yutmuyor eskisi gibi rüzgar

ayrılık,
sevenlerden ne koparabildiyse kar..

biliyordum sevgilim,

elmanı yesem de kovulacaktım zaten

bu yüzden ağacını söktüm
kuruttum kökünden

artık ne siyah giyiyor ne beyaz
ne de pembe yalanlar

transparan takılıyor
bilhassa bu aralar..