şimdi açsam kapıyı
bilirim
yoldan geçen de görür içeriyi
eşikteki de
gözleriyle içeri giren de
unutmak için uyuttum kendimi
uyuttum çünkü unuttuğum yerden uyanırım diye
kendime..
yok,
büyük boy kareli defterin
müsvedde sayfasından yaptık
kağıttan gemiyi
sen,
basmalı kalemi söküp
gözlerin okuyor okumasına
ama ellerin diyorum
keşke kalemi elimden alsa
sev sev nereye kadar
yazacak bir şey bulamazsak
silecek şeyler arayalım
ya da sen ip atlat yine gözlerinle
ben sinir olayım
dudaklarınla şımarsın boynum
göğsümde kokun
tenhamda yuvalanan arzun
avuçlarında büyüsün arzu
umarım yazılı kadar başarılı olur
sözlü sınavım karşında
meşk ile çağırır hani
kolların mülaakata..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!