şiir işlemeli bardak
ve içi dolu muhabbet
ne kadar zarifsin
ne kadar hanım
şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler
eşantiyon diye de seni
inan hiç makbule geçmezdi
yeniden yazmak
işaret parmağınla düşürebilirsin
sol omzundaki askıyı
öpücük konabilir o an
boşalan omzuna
yemekten sonra
bir ikindi manzarasında
kısa camelden çektiğim ilk dal
çektiğim ilk nefes
üzerinde mutluluk yazan bir kimlikti bulduğum
sahibini aramak yerine
kendi resmimi yapıştırdım
kapının üstünde huzur yazıyordu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!