senin hiç açılmamış oyuncakların
benim,
hiç oynanmamış oyunlarım kaldı geçmişte
büyüdük
öcüler yiyesi yalnızlıklarımızla birlikte
birazdan bir yaprak daha düşecek
ömür denen ağaçtan
göçüp gidecek kuşlar
hayat ormanından..
oyun bitince
sahne boş kalır
ama seyirci koltuğuna geçmek
ve sahneyi yerden izlemek
az evvel şairin biri bahsetti senden
adından değil
güzelliğinden
beyaz ellerinden
tamam ayakların getirecek üzerindeki seni
ellerin eşlik edecek kollarına
dizlerin kırılacak
her adım atışında..
hani nehir ısmarlamak var sakaryadan
ayva
bahçeden elma..
hani bahar ısmarlamak var
ne vakit şaraptan üzüm yapmaya kalksam
kadeh bana bakıyor
saki kadehe
sarhoş olabilsem
bitecek bu işkence..
sonra rimeli karışır göz yaşına
pişmanlığın akar sakalımdan
utanır pemben
yatışır heyecan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!