Tuttuşturduğun bir kaç düş kırıkları
Yangınının göğü alsada dumanı
Yum gözlerini,farzet ki bir kırdasın
Her tarafta kuş sesleri,otların kokusu
Öpsün yüzünü rüzgarlar dön özüne.
Her yaraya kabuk yaratmış Mevlam
Gökyüzüne dokundum bugün
Sevdim mavi beresini
Kokladım boynundan huzuru ohh dedim
Ufacık parmaklarına dokundum
Nur yüzünde tatlı bir gülümseyişi gördüm
Ahh ahh
Ey benim mavi gökyüzüm,güneşim.
Gücün varsa uzat o pamuk ellerini opeyim,
Arzularım gece gibi sana inan ama nefissiz
Hisset nefesinde,nefesimi sessiz sessiz..
Bir selvi golgesinde otur kimse gelmesin
Gönül çıkmaza açılan bir kapı
Kapının rengi beyaz, önü gökkuşağı
Dokununca içeri batar, şeffaf duvarları
Soluduğum her nefes hatırlatır yalnızlığımı...
Neredeyim ey Allah'ım? nere burası
Gözlerine gökyüzü kaçmış,
Sil yağmurlarla göz bebeklerini,
Sen ki,sevda kokarsın,
tut sıkıca sevgimi,ki güneş açsın
Hayal et, kapa gözlerini,
Sahili düşün,yüzüne rüzgar çarpsın,
Yüreği rüzgarda pır pır sallanan yaprak aslında
Gördükleri dağ ,yıkılmaz,sarsılmaz bile fırtınada
Bir de sıfatlar eklenmişse anne diye adına
Iskalamaz dost bıçağı ,ne solunda, ne sırtında…
Özgüveni ihtişamlı ya derler,odur en güzel elbisesi
Güldükçe gülüyor ,gülümsüyorum
Ağlamayı acizlik olarak benimsemekten
Acıyı bünyeme haz diye işliyorum
Kendime bile itiraf etmiyorum nisbeten
İyi sinyallerde gecikmiyor ,kötüleri erteliyorum
Ve sen..
Olmadık sevdalara
Hiç tanımadığın yalnızlığa mı ağlıyorsun?
Hayır,dön de bak, bir hayat var dışarıda
Gün ile açan papatyalara ve bir bahara
Gülümse dünyaya şair,hayat kısa...
Hiç bir suret benzetemedim o gül yüzüne,
Hiçbir şehvet yetmedi sevgimi bitirmeye,
Tüm duygular altüst oldu, acım seninle,
İki sözün yetti,biriciğim dünyayı sevmeye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!