Yıkılacağını bile bile hayal kurardık..
Çocuktuk ,
Büyüdük ve hala çocukluktan mı kaldı bilinmez
Hayalsiz kaldık ..
Çiçeğe çok su verdik diye çürüdü
İnsanları çok sevdik diye ,bizim için öldü
Büyükleri çok büyüttük Küçükleri çok küçülttük
İçimizdeki dünyayı kıyamete çevirdik
Kıyametleri ise dünyamıza biz inşaa ettik.
Keşke
Şehirler arası seyir halindeyken
Kırmızı ışıkta rastlasaydın bana
Sen yeşil ışık yanınca,
selektör yakarken öndeki araca
Yan tarafında bana rastlasaydın,
Dilin zehri yılan zehrini geçer de
Öldürür ruhu ,beden diri kalır
Sözde herkes müslüman ve ibadette
Kul hakkı çiğneyip yutan hacca uzanır
Hak ile helallik hususu cahilin kalbinde yokken
İnsan insana hasret yaşar inceden
Dağlar bile yürür gece gölgesinden
Tutuşan bir vicdan ateşi yakar kalpten
İçini yanlız Allah’a açtın sen..
Geceleri yorgan örtmüşler güneşin üstüne
Mutlu musun zalimliğinle kibrinle kul
Allah ,eline kul hakkı verdi diye mi ?bu gurur
Bir avuç topraktan yaratılan değil mi bedenin
Yoksa her tohuma annen, insanlık mı kurutur?
Hey baksana şu karşıki dağlara
Titrerim mücrim gibi ben ilahtan,dilime düşünce isyan
Tutulur dilim dudağım,sözüm küfürle başladığı zaman
Kullanmasın diller hiçbir kelimede yıllar süren felaketimi!
Ürkerim! Allah'tan korkmayana rastladığım zaman!
Ben ki asiyim sevilmez sohbetlerde,ön plan olan
Osmanlı'da kaldı kafa kesmek,
Yoktu bedel,yoktu insanlık,mecaz-i mursel
Kalbin hala o tarihten mi atar senin
Ne bu özgüven basitlik bedbahtlık,bu ben?
Af diliyorum,Bağışla kalbim,
Kaç beden küçük giydirdim üstüne;
Olmuyorsa illaki olacak diye,
Her kalbi,sen gibi sanıp,sardığım için,
Her gözyaşının altına elimi koyup;
Yüzlerine kocaman gülüş bıraktığım için.
Sesini alıp gidince benden
Şehir isyan kuşanır görsen,
İlk bahar hazin,yazlara küser,
Umutsuzluk sokaklara yağar,bittim ben,
Gözümden kayar yıldızlar,bir bir,
icimdeki sen, ahh icimde bir sen!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!