Affetme girişimlerim her defasında hüsran
Erteleyişlerim hep bir halı altında dağ
Kırılan ümitlerimde rüzgarla beraber uçan toz
Yanan kalbimse hala ateşi bekleyen çıra
Bak ne hale getirdin beni
Kendimle savaşıyorum
Savaşlar bitti,sevişmeyi unuttuk
Bir mücadeleye tek başına tutunduk
Sevgili diyemedik herkese dost olduk
En güzel darbeye, dürüstlükten sahip olduk…
İnsanları cebine değil,yüreğine ,ederine
Sesini alıp gidince benden
Şehir isyan kuşanır görsen,
İlk bahar hazin,yazlara küser,
Umutsuzluk sokaklara yağar,bittim ben,
Gözümden kayar yıldızlar,bir bir,
icimdeki sen, ahh icimde bir sen!
Bu geceye 340. Nottan başlıyorum
Aklımda sözlerini bilmediğim müziğin notaları
Saatlerin 00’ı geçtiği dakikalara sol vuruyorum
Sağımdaki melekler tutsada acıyor diğer yanım
Sonra ,küçük bir kızın oyuncaklarını sayıyorum
Sessizliğinden anladım ,
Yorgunsun.
Güzel kadın,
Derin bir nefes al ,
Başını gökyüzüne kaldır,
Ve düşün,
Günlerdir özlüyorum ablacığım..
Ve Mevlana’nın Şems’e duyduğu özlemi okuduğumdan anımsıyorum.
Seni özlerken ...
Hiç konuşmadan sadece huzuru hissettirdiğin yerden,
Bir pencere önü çiçekleri kadar gözü gönlü doyuran...
Akasya kokuları kadar huzurlu,
Eski bir çağdan gelen
Lisanı bozuk biri gibi yabancıyım bu çağa
Her şey pek bir garip ,insanlar daha çok,
Bir kabileye düşmüşüm,
Alfabenin ortasından bir harf çıkarsa dilim
Son söz algılanacak sanki,O vakit
Kabul ediyorum.
Altında adım geçen bütün kırgınlıklarınızı.
Hakkınızdır, mebali ne olursa olsun kabul.
Nedenlerimi sorarsa hakim ,yutabilirmisiniz cevabı?
Bir ömrüme sığdırdığınız ,ittiğiniz zindanlara,
Ben sana ne uzanabildim gönlümce
Nede doyup sevebildim be adam
Yattığın yatakta seni saran yorganda hakkım var
Benim yerime yüzünü sürüp üstüne örttüğün için..
Sessizliğimden anlayan adam
Sesini alıp gitti,
Bir kaç yalan yanlış ,yakışmayan
Tabirleri salıp gitti
Hani öyle kalsaydı ya sanmam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!