İnsanlık Değeri Şiiri - Kasım Kobakçı

Çürük tahta üstünde öten garip baykuşuz,
Bütün yitik ruhları koynumuzda sakladık.
Karanlık gecelerin sahte masallarıyız,
Yozlaşmış nehir gibi taşa taşa dağıldık.
*
İstenmeyen kimseyiz, süslü püslü salonda;
İnsanların soyuyuz, hani o hakkaniyet?
Altın kemer takana, tapar arsız kitleler,
Tabağa zehir doldu, ücralara sığındık.
*
Kötülük tohumundan, yalan dolan çıkardık;
Hazine havuzuna gizlice girip kaçtık.
Zengin olma kastıyla istikbali kararttık,
Hırsız ağa tavrıyla yüce zevat sayıldık.
*
İnsanlık değerini tamamen unutanlar,
Merhametten uzakta yürekleri yakanlar...
Bahar mevsimlerinde çiçeklerimiz solmuş;
Şiddetli fırtınayla Kafdağı'na atıldık.