İnsanlar Susar Bazen Şiiri - Menekşe Gülay

İnsanlar susar bazen
anlattıklarına anlatamadıklarına
Sevdanın içine gömülür yürek
Ağlamakla geçseydi keşke süreç
.
İnsanlar susar bazen
Sevda haykırır bir yerde
Ulaşılmazsa hep yürekte
Hasreti özlemi sığdırır bedenine
.
İnsanlar susar bazen
Kırgındır yaşadıklarına hayata
Aşk hapistir sanki bir sarnıçta
Arasa da kayıptır sonsuzlukta
.
İnsanlar susar bazen
Bir bilinmeyene gider yaşam
Anlamsızlıklarla boğuşur durmadan
Bir labirente karışır anlamadan
.
İnsanlar susar bazen
Yüreğini yakar sevdikleri
Kin ve nefrete bürünür yürekleri
Hazan gibi kalır soğuk geceleri

İnsanlar susar bazen
Hasreti gömer yüreklerine
Duygusuzluğu yaşar ömrünce
Hayatsa anlamsızlaşır düşününce

Menekşe Gülay