İnsanın Hali Şiiri - Pınar Alkan

İnsanın Hali ……..🖋️

İnsan doğar, iki yolun arasına düşer.
Biri anlatmak, biri susmak.
Anlatsa ömrü yetmez yüküne,
Sussa göğsü dar gelir sırrına.
Herkesin içinde söylenmemiş bir cümle var.
Gündüz kalabalıkta saklanır,
Gece yalnızlıkta büyür.
Söz dökülse dağılır mana,
Suskunluk kalsa boğar sahibi.
İnsan böyledir.
Gülerken eksik, ağlarken fazla.
Kalabalıkta kaybolur, yalnızlıkta bulunur.
Kelimeler kifayetsiz kalır hakikate,
Suskunluk fazla gelir niyete.
Ne anlatan tam anlattı derdini,
Ne susan kurtuldu hicrinden.
Çünkü insan, söz ile sır arasında yürür.
Bir adım ileri gitse dağılır,
Bir adım geri çekilse boğulur.
Bilir misin, her insanın gönlünde bir orman var.
Işığı az, sesi çok.
Orada düşler büyür, ahlar birikir.
Anlatılsa anlaşılmaz,
Anlatılmasa dayanılmaz.
İşte bu yüzden insan arar.
Dost arar, sırdaş arar, ayna arar.
Kendini görecek bir yüz,
Sözünü anlayacak bir kulak.
Bulsa hafifler, bulamasa olgunlaşır.
Sonunda anlar insan oğlu :
Anlatmak da bir imtihan, susmak da.
Mühim olan vaktini bilmektir.
Nerede konuşacağını, nerede sükut edeceğini.
Çünkü söz yerini bulursa şifa olur,
Yerini bulmazsa zehir.
Ey insan!
Yükün ağır gelse de yalnız değilsin.
Senin sustuğun yerde başkası da sustu.
Senin anlatamadığın yerde başkası da tıkandı.
Fark sadece, kimin neyi nasıl taşıdığı.
O yüzden yumuşak ol kendine.
Ne çok konuştum diye pişmanlık çek,
Ne çok sustum diye kahrol.
Çünkü insan, sözünü ve sükutunu dengeleyince tamamlanır.
Hakikat şudur:
Anlatılamayan her şey,
Gönlün en derin kapısıdır.
Sözün bittiği yerde insan Hak’la başa kalır.
Ve orada, insan olur……🖋️🥀