İnsan anlaşılmak ister
Bazen kelimeler boğazına dizilir de çıkmaz
Sustuğunda bile bir bakışında karşındaki anlasın ister
Onu sorgulamadan anlasınlar ister.
İnsan sevgi ister
Belki karşılıksız sevilmek, belki çıkarsız bir şekilde sevilmek
Yalanlarla süslenilen bu dünyada onu gerçekten sevecek birini ister.
İnsan huzur ister
Bazen bir sahilin kenarında denizin dalga sesleri
Bazen bir ormanda kuşların, ağaçların, rüzgarın sesi...
Kavgadan ve stresten uzak huzur ister.
İnsan refah bir ortam ister
Alım gücünün zor olmadığı
İhtiyacı olanı rahatça alabileceği...
İnsan adalet ister
Gücün değil, haklı ve haksızın kıyaslandığı
İnsan saygı duyulmasını ister
Tamam kimse kimseyi sevmesin ama saygı duysun işte.
İnsan özgürlük ister
Düşüncelerini korkusuzca, özgürce haykırabildiği
Kalıplara, zincirlere, önyargılara sığmadığı
Kendi gökyüzünde, kendi kanatlarıyla uçabildiği...
İnsan güvenmek ister
Arkasını döndüğünde sırtından vurulmayacağı
Yere düştüğünde elinden tutulacağını bildiği
Maskesiz yüzler, hesapsız dostluklar ister.
İnsan hatırlanmak ister
Bu fani dünyadan göçüp gittiği zaman
Geride bıraktığı temiz bir isim, güzel bir iz
Ve ardı sıra samimiyetle dökülen birkaç damla yaş ister.
İnsan umut etmek ister
Yarınların bugünden daha güzel olacağını bilerek
Karanlığın ardındaki o ilk ışığı gözlemek
Tüm zorluklara rağmen yeniden başlayabilmek ister.
İnsan sadece 'insan' kalabilmek ister
Vicdanını kaybetmeden, ruhunu kirletmeden yörüngesinde
Şu koca evrende bir yerinin olduğunu hissederek
Kendi hikayesinin başrolü, huzurlu bir son ister.
Kayıt Tarihi : 27.06.2026 21:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!