İnsan bu alemde;
Ruhen ve bedenen bir emanettir
İnsan yaratıcının zerresinin eseridir
İnsan nereye ait diye sorarsan
Aslında insan ilk önce
Kainatın sahibine aittir.
Fakat insan bu dünya aleminde
Hem sever hem de sevilir
Sevdiğini bilirsin de
Sevildiğini çoğu kez bilemezsin
Kalplerin sırrını yalnız Allah bilir
Sevgide vefa duygusu
Hayvanlar kadar insanda somut değildir
İnsan çok yönlü bir varlıktır
Her an çamurlaşabilir
Hal bu ki hayvanların sevgisi nettir.
Ey gönül!
Seviyorsan özlersin
özlersen seversin
Ama unutma gönül
sevildiğin kadar özlenirsin
Özlendiğin kadar sevilirsin
Ey gönül!
Aşk bir oyun değildir
Seven bir insanın kalbi
Özlendiği yere aittir.
Ağustos 2025
İbrahim YılmazKayıt Tarihi : 6.05.2026 02:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!