Ey Âdem Oğlu Şiiri - Sami Gökay

Ey Âdem oğlu, sen nesin dinle bak,
Uzun bir yolda giden bir yolcusun.
Ve her şeyden âciz bir kulsun,
Her şeyden korkan bir insan.

Âlem-i ervahtan gelip dünyadan geçip,
Âhiret âlemine gitmek için sırada bekleyen,
Yalnız bir çocuk gibi oyun oynamaya dalan,
Otobüsü kaçıran zavallı bir küçük insan.

Çok büyük bir sermayeyi boşa harcayan,
Sonra bilet parası bulamayan bir zengin,
Ama bütün bir serveti olan altınları,
Pul niyetine harcayan zavallı insan.

Fakir düşmeden zenginliğin kıymetini bilmeyen,
Çok ağlayacağına çok gülen zavallı insan,
Düşün ki bütün servetini beyhude harcayan,
Bir düşüncesiz yolcudur zavallı, zavallı insan.

Zavallı insan, yolcu olduğunu unutup öyle yaşıyor,
Sonra hatasını anlayıp “eyvah”larla ağlıyor.
Kendine verilen servet bitmiş, yaya düşmüş yola,
İşte böyle olmak istemiyorsan, Yaratan’ı dinle ey insan.
26.07.1996