İnleyen kelimeler Şiiri - Ahmet Ihsan Arac

Varsa içimden akan bu yaralı sözler
Sen sanıyorsun ki ben yazıyorum
Dilimden sökülmeyen neler var, neler...
Sızarken ruhumdan gözlerim inler.

Sancı çekermiş ya hani dertliler
Sancı şifa olurdu yâdıma oysa
Yürekleri yıkıp da siz ey gidenler
Bilmezsiniz nedir, inleyen kelimeler.

Düşen ilk damla, aslında ilk mısradır
Dökülürken dudaklardan acı acı
Elemle, gamla sinede kazılıdır
Bazen satırlar, kıtalar boyu ağlatır.

Sorma var mı bunun bir tedavisi
Tedavi olmak isteyen var mı sanki?
Yüreğimden tutuşturduğun ateşin isi
Kaynağı bu sızıntının ta kendisi.

Mürekkep değil ki kağıda damlayan
Ruhun süzgecinden geçen kandır bu
Her harfin altında sessizce ağlayan
Dili lâl olmuş bir garip candır bu.

Kaç gece sabahı vurdum sırtıma
Kelâm bir yük oldu, taşımak çile
Kapıldım kalbimdeki bu sert fırtınaya
Döktüm sırrımı dertli bir dile.

Sanma ki tükendi bu hicranın sesi
Nefes her vuruşta bir mısra doğurur
Aşkın o bitmeyen kor tecellisi
Şairi derdiyle yoğurur da yoğurur.