Bakışın kaçamak yere doğru eğildi,
Sözlerin de, ellerin de temiz değildi.
Tekrar ettin kendini yalanla sürekli,
Bir türlü olamadın asla, aslan yürekli.
Çok doğru konuşuyor gibi sesin çoğaldı,
Her konuşmanda inançlar sana azaldı.
Sen inkârın tam kendisiydin en başta,
Katılaşmış yüreğin yazılı kaldı o taşta.
Siyah bir gül bıraktın yüreğimde derine,
Unutmayıp her an hatırlanan acı yerine.
Hepimiz biliyoruz ki şimdi herkes tamam,
Ben değilim diyerek yalana ettin devam.
Üstüne gölge düşürdün sen bin kere,
Kendini oyunla nasıl da attın yerden yere.
Olanları hatırlayan, bilen kaç kişi kaldı?
Gerçek çekildi köşesine uykuya daldı.
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 14:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sürekli yalanlarla yıpratılmış bir hikaye, ilişkide dürüst olmayan kişi konu edilmekte.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!