İnanayım Sözüne Şiiri - İsmet Murat

İNANAYIM SÖZÜNE
Kulağını açıp dinle sözümü,
Fitne kement attı şu yer yüzüne.
Sevdikkerim yaraladı özümü,
Dost mu kaldı inanayım sözüne.

Menfi çıkar ön pilanda tutuldu,
Yapılan iyilik tez unutuldu,
Onur izzet çiğnenerek yutuldu,
Dost mu kaldı inanayım sözüne.

Sam vurdu kurudu muhabbet gülü,
Barındıran olmaz dalda bülbülü,
Zihinde savrulur, ihanet külü,
Dost mu kaldı inanayım sözüne.

Bir bir kapanınca ihlas garajı,
Sinede oluştu fitne barajı,
Hatır çöktü alamadan virajı,
Dost mu kaldı inanayım sözüne.

Haset katmerleşti ortamı gerdi,
Manevi değerler fireyi verdi,
Birbirine düştü, namerdi merdi,
Dost mu kaldı inanayım sözüne.

Garip Müçtehit'im hayale düşe,
Kapılan kulkarda kaygı endişe,
Başladı uyarsan dokunur dişe,
Dost mu kaldı inanayım sözüne.

İsmet Murat (Müçtehit)
Halk Şairi