İlyas Özkan Şiirleri - Şair İlyas Özkan

*Kızım Aslıcan Vildan’a...


Aramıza hoşgeldin yağmur gözlüm
Seninle genişledi gönül sarayımız
Gelişinle gözümüz aydın oldu;

Hem şakâyıkısın Sen, dağımızın
Hem gülüsün, ey Rasű l, bağımızın

Zaman bizi çok uzaklara attı
Hicranlara saldı, acılara kattı

Düşmelerden, sürçmelerden usanıp İlahî
Şu mücrim kulun, yine el açıp yalvarır

Tek kapı senin kapındır, bunu bilerek
İki büklüm, perişan... huzuruna varır

Harb yeri gibi yanmaktaysa yüreğim
Eğlenmekten nasıl dem vurabilir?
Tarifsiz hicranlarla dolunca benliğim
Mümkün mü, nasıl yerinde durabilir?

-2001-

Ne varsa dünyalık, hepsine vedâ edeyim
Sırtımı dönüp ardıma bakmadan gideyim

Siz de gidin, ey fâniler, hadi siz de gidin
İltifat yok bugün size, çekip gidin

Gül gibi görünüp ele batan hâr'dan usandım
Her sözü ok olup gönle batan yâr'dan usandım

Kâm almadım hayattan hiç, bahtıma hep gam düştü
Mutluluk beklerken, gelen ah u zârdan usandım

Ruhumun heyecandan coştuğu anda ey yâr
Gel de pamuktan kanatlarınla gönlümü sar...
-2000-

Aynaya baktı yaşlı adam, çizgi dolmuş yüzü
Bir kısık ses kalmış geriye, işitilmez sözü
Bir iç geçirdi derinden, hey gidi gençliğim hey
Gitti ömür, bir kamburum kaldı, ne acayip şey

Hiç kimsecikler anlamaz beni, duymaz sesimi

Yıllar sonra alıp da kalemi elime
İçimi dökeyim dedim birkaç kelime
Zaman akıp gitmiş; bir anlatayım hele
Yıllar sonra alıp da kalemi elime

Beklemem artık senden ne selam ne hatır
Son kez yazarım kalemi alıp elime
Sesim titrek titrek, vururken bam telime
Beklemem artık senden ne selam ne hatır