& & &
vurmayın artık vurmayın
ne olur vurmayın! !
kader vurmuş belime...
sormayın artık sormayın
Ben susunca!
Üzerime devrilir karanlık
Umudum söner kimsesiz dehlizlerde
Gamdan dağlar sırtım da birikir
Zamanın teninden üzerime süzülür dert
Ve dilime dolanır anonim küfürler...
ey aşk
biz ne yaptık ki sana
vurdun habersiz...
sevmek kaderimiz ise
yaşarken ölmek niye (!)
ADAM:
hani söz vermiştin! !
beni bırakıp gitmeyecektin,
ben seni sevmekten
yanlışlıkla vazgeçersem eğer,
dokuz ay taşıdın canında candım
koruyup kolladın doğarken anne
koynuna almıştın yanında candım
şefkatli tenine sığarken anne.
Elveda demiştin canım yanarken,
Ne çabuk unuttun arama beni.
Ettiğin sözlerle kanım donarken,
Zehrini akıttın arama beni.
Bu yara dinmiyor tuza bandırdın,
Umudun yolu kayıp çok kereler aradım
Taş kafayı yarınca armut düştü payıma
Kalmadı tek yaprağım canım yandı ıradım
Kış kapıyı çalınca armut düştü payıma...(13:57)
O hazan rüzgarları bu sene erken esti
Yüreğini sırtlayıp, gittiğin gün bitirdim
Boş hayaller kurmaktan, artık yorulmadın mı?
Yıllar-yıllar sonrası, sevgimi de yitirdim
Arada bir sormaktan, artık yorulmadın mı?
İlham yettiğince yazarım böyle
Şiirle aşarım son birlik ile.
Canım sıkılınca gezerim böyle
Şiirle koşarım on birlik ile.
Bazen serbest olur bazen de hece
Can taşıyamıyorsa işlenir mi vebali
Aşkın cenazesi zor sizde davetlisiniz
Söz geçmiyor yüreğe ne karaymış ahvali
Aşkın cenazesi var sizde davetlisiniz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!