Umudun yolu kayıp çok kereler aradım
Taş kafayı yarınca armut düştü payıma
Kalmadı tek yaprağım canım yandı ıradım
Kış kapıyı çalınca armut düştü payıma...(13:57)
O hazan rüzgarları bu sene erken esti
Yüreğini sırtlayıp, gittiğin gün bitirdim
Boş hayaller kurmaktan, artık yorulmadın mı?
Yıllar-yıllar sonrası, sevgimi de yitirdim
Arada bir sormaktan, artık yorulmadın mı?
İlham yettiğince yazarım böyle
Şiirle aşarım son birlik ile.
Canım sıkılınca gezerim böyle
Şiirle koşarım on birlik ile.
Bazen serbest olur bazen de hece
Can taşıyamıyorsa işlenir mi vebali
Aşkın cenazesi zor sizde davetlisiniz
Söz geçmiyor yüreğe ne karaymış ahvali
Aşkın cenazesi var sizde davetlisiniz.
sen hiç gitmemiş olsaydın
ben de seni ömrüm gibi yaşardım...
keşke kıymet nedir bilseydin
sınır tanımadan sevebilseydin
keşke engel koymasaydın yüreğine
yaşamak
direnmektir Aze
çevirme yüzünü bir daha
ne olur kalk
düşürdükleri yerde ölme...
alıştım varlığına, gözlerine bakarken
tutunurken hayata sen yanımda ol yeter.
kapıldım ırmağına, sana doğru akarken
kimseleri istemem sen kalbime dol yeter.
Düzen bozuk olunca, hal hatır da sormadım
Kefenimi biçtiler ölü diyorlar bana.
Aklı kısa birini, cahil diye yormadım
Uzak durun ne olur deli diyorlar bana.
henüz dört-beş yıl oldu elim kalem tutalı
yeni başladım yani, buna şiir demeyin.
fazla-fazla yazmışım uyakları yutalı
saçmalayıp atmışım bana şair demeyin.
Verdiğin yeminleri yere atıp unuttun
İki tatlı söz ile beni hemen uyuttun
Doğruları çarpıtıp kalanlarla yanılttın,
__Hani sen hiç gitmezdin ölümüne sevmiştin
___Kendini aratmazdın şu gönlünü sermiştin.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!