&&
ne garip bir hayat
ne garip bir dünya bu...
yaşamak için mücadele edersin
düşe kalka doğrulmaya çalışırsın...
Ne yaşattın ki bana her günümü zehrettin
Kör kuyulara ittin yapma dedim kaç kere
Çok hesapsızca vurdun canımdan bile ettin
Gör açtığın yarayı, yapma dedim kaç kere...
Aldın başını gittin dinlemedin sen beni
&&
anlat sevdiğim, anlat...
gözlerimin içine baka baka anlat,
ne olur gözlerini gözlerimden çekme
dokuz ay taşıdın canında candım
koruyup kolladın doğarken anne
koynuna almıştın yanında candım
şefkatli tenine sığarken anne.
Elveda demiştin canım yanarken,
Ne çabuk unuttun arama beni.
Ettiğin sözlerle kanım donarken,
Zehrini akıttın arama beni.
Bu yara dinmiyor tuza bandırdın,
Umudun yolu kayıp çok kereler aradım
Taş kafayı yarınca armut düştü payıma
Kalmadı tek yaprağım canım yandı ıradım
Kış kapıyı çalınca armut düştü payıma...(13:57)
O hazan rüzgarları bu sene erken esti
&&
benim sevdam,
karlı dağlardaki kardelenler gibi...
benim sevdam,
baharda açan çiçekler gibi...
& & &
vurmayın artık vurmayın
ne olur vurmayın! !
kader vurmuş belime...
sormayın artık sormayın
Ben susunca!
Üzerime devrilir karanlık
Umudum söner kimsesiz dehlizlerde
Gamdan dağlar sırtım da birikir
Zamanın teninden üzerime süzülür dert
Ve dilime dolanır anonim küfürler...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!