Uzak dur dedin amma üzerime geldiler
Yerden yere vurup da çokça yordular dayı
Konuşmaya gitmiştim itlerini saldılar
Bildiğin gibi değil, tuzak kurdular dayı...(18:40)
Raconu bilmez bunlar yolumuzu kestiler
üzüm üzüme baka baka kararır da
neden yol yola baka baka kısalmıyor
ve neden yol aldığımız kadar yoruluyoruz...
yoksa biz yürümeyi mi unuttuk
ya da birileri bizim yürüdüğümüz yolları
herkesin bir adı var,
benim yok !!
ben yalnız ve kimsesizim...
elimden tutanım,
halimi soranım yok,
ben yaralıyım,
& & &
vurmayın artık vurmayın
ne olur vurmayın! !
kader vurmuş belime...
sormayın artık sormayın
Ben susunca!
Üzerime devrilir karanlık
Umudum söner kimsesiz dehlizlerde
Gamdan dağlar sırtım da birikir
Zamanın teninden üzerime süzülür dert
Ve dilime dolanır anonim küfürler...
ey aşk
biz ne yaptık ki sana
vurdun habersiz...
sevmek kaderimiz ise
yaşarken ölmek niye (!)
ADAM:
hani söz vermiştin! !
beni bırakıp gitmeyecektin,
ben seni sevmekten
yanlışlıkla vazgeçersem eğer,
dokuz ay taşıdın canında candım
koruyup kolladın doğarken anne
koynuna almıştın yanında candım
şefkatli tenine sığarken anne.
Elveda demiştin canım yanarken,
Ne çabuk unuttun arama beni.
Ettiğin sözlerle kanım donarken,
Zehrini akıttın arama beni.
Bu yara dinmiyor tuza bandırdın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!