İlyas Baltacı Şiirleri - Şair İlyas Baltacı

&&

gardaş
biz Elazığ'lıyız;
biraz akıllı, biraz deliyiz,

öyle sıradan değil
çok derinden,
dibine inene kadar...

kıyıdan köşeden
ya da en tepeden de değil,

&&

duy Ankara duy
feryadım boşa değil,
o benim dert ortağım
o benim tek sırdaşım,

&&

Sevsen de sevmesen de bir kere bağlanmışım
Yazılan yazı kadar muhtacım sana Elif.
Adın geçen türküyü söyleyip de yanmışım
Arif'in sazı kadar muhtacım sana Elif.

&&

her ihanet
sevgi ile başlar,
oysa, sevgidir aşkı yaşatan
sevgidir sevdalara sığmayan,

Bir daha sever isem; ben de adam değilim
Ey aşk, çekil solumdan, kilit vurdum kalbime...
O sahte sözlerine inanırsam dingilim
Ey aşk, çekil yolumdan, kilit vurdum kalbime...(19:55)

Sensizliği kedere bağlıyorken yine ben

Ah be hayat, kanımı emdin her defasında
Bir benimi buldun, dişlerini bileyecek
Yıkılmadım bilesin, her gecenin sonunda
Boynumu bükenler bir gün aman dileyecek
Zulmün bana vız gelir, pes etmedim ey hayat...

&&

Hayat denen şu handa umutsuz yaşıyorum,
Çile dolu günlerim biter dedim bitmedi.
Kader vurmuş silleyi sırtımda taşıyorum,
Dermanım da kalmadı yeter dedim yetmedi.

Bu gece hüzünleri topladım sessizce
Kökleri öyle sarmış ki benliğimi
Hücrelerin payına sızılar düşmüş
Sarıp sarmalamış dört bir yanımı
Ruhumu savururken darağacına
Zamansız boynuma geçirmiş ipini...

Bazen, bir yalnızlık doğar geceme,
Dört duvar içinde yağar geceme,
Kapkara dertleri sağar geceme,
Ben benden geçerim böyle olurken,
Hiç bir şey yapamam içim dolarken.