Zaten gönlüm yaralı bari aklımı delme,
Gece-gece şiirler yazmak istemiyorum.
Bırak beni ne olur halime bakıp gülme,
O sevgisiz kalbine sızmak istemiyorum.
Kimse bilmez derdimi, gönül yarası işte!
Közü düşer içime, zifir karası işte!
Yanar durur öylece, yoktur çaresi işte!
___Tabip şimdi ne yapsın hep içime atmışım
___ En tesirli ilacı yutkunarak yutmuşum.
Dostunmuş dediler postunu bildim
Yıktığı duvarı özümle ördüm
Düştü işte masken seni de sildim
Yemine ne gerek gözümle gördüm...
Ekmeğimi çaldılar biraz sıktım kemeri
Acıları şişleyip doğradılar aşıma.
Yüküm sanki yok diye vuran çoktu semeri
Sesimi çıkarmadım hayrandılar kaşıma.
Uzaklaştım oradan kaçtım hep kuytulara
yüreğimde kalan sözlerim vardı daha,
her birini gözlerine bakıp söyleyecektim oysa...
bir anda
aşk bu demiştim sol yanıma
körpe bir gecenin
bakir tarafından bu satırlar...
akşamın karanlığa teslimiyeti
ve yoğrulmuş bir anasonun
çığlık çığlığa bozulmuşluğu kadar,
Adı ikinci Mehmet, Osmanlı'nın torunu
Ordunun başındaydı fetihlerin Fatih'i
İstanbul'u almaktı, yoktu başka sorunu
Yirmi bir yaşındaydı fatihlerin Fatih'i...
Çok gece uyumadan aklını yoracaktı
Doğrularım bende getir tasını
Beğenirsen eğer tam kepçe sana,
Aldın fazlasıyla kestin sesini
Burnundan gelmesin iç kana kana.
Kırsal toprakların şairiyim
Sayımız az sözümüz çok
Varsın kerpiç evler bizim
Yatlar, katlar sizin olsun
Değişmem toprağımın bir karışını
Kirletilmiş sokaklarınıza...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!