İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Bozuk düzen düzelmiyor
Derdimiz çok azalmıyor
Sorunlar hiç çözülmüyor
Vah vah bizim halımıza

Hep basarlar dalımıza

Acımış olanlar acınacak hale düştüklerinde şaşırmış
olacaklardır

Ne kadar acımışsanız o kadar acınacak hallere
düşeceksiniz göreceksiniz ki ne inancın ne acımanın
bir anlamı yokmuş ve hayattan ve kendinizden nefret

Sevmişsen sevilmeyeceksin acırsan acınacak
hale düşeceksin ve doğduğuna binlerce kez
pişman olacaksın olsan da seni asla kimse
duymayacaktır

Sen sesini duyurmak diledikçe onlar senden

Hayatın sana acımasını bekleme ne hayat nede
insanlar sana acımayacaklardır

Eğer sen acırsan bil ki sen acınacak hale düşeceksin

Hayatı dengede tutmak zorundasın kimseyi bir başına

Acırsanız acınacak hale düşeceksiniz o halde önce
kendinize acımak zorundasınız

Sizler acıdığınız da sizlere kimse iyi adamdı demeyecektir
o halde temkinli olun

Gerçekten inanıyorsan acı seni bulacaktır

Sen ise inanmakla rahat bir hayat yaşayacağını
sanırsın

İnanmak aslında acı çekmektir yaşamamaktır

Acı sizleri bayılana kadardır gerisi hikayeden ibarettir
saten öleceğiz acı çekmektense ölüm tek kurtuluştur

Ölümü sadece çaresiz kalanlar isteyecektir son çare
olarak ellerinde ölüm kalmıştır

Acıyan acınacak hale düştüğünde kimse ona
acımaz güler geçerler

Acıyan acınacak hale düştüğünde hem dünyanın
hemi de insanların boş olduğunu hatanın kendinde
olduğunu anlar fakat acıma duygusu onu asla terk

İnsan kendine acımadıkça kimse ona acımaz
acımış mış gibi görünür

Acıyı dibine kadar tatmayanlar ne cenneti
nede cehennemi fark ederler

Adalet düzeni bozuk
Çalış kazan yetmez azık
Hep ezildik bize yazık
Sizi gidi düzenbazlar

Söz verip de cayarsınız