İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Dumanın göklere yükseldiği yerde mutlaka yangın
vardır yangını görmezlikten geldiğinizde o yangın
büyüyüp sizleri de yakacaktır

Namussuzların adam sayıldığı namuslularınsa adam
sayılmadığı bir dünyada yaşamaktansa ölüm benim
için bir veli nimettir

Ulan hilebazlar ulan cambazlar
Bu nasıl gidişat bu nasıl haldir
Dünya çıkarını rehber edenler
Bu nereye gider nasıl bir yoldur

Sahtekârlıkla düzenini kuranlar

Nasıl seveyim ki

Nesini sevemki yalan dünyanın
Bana huzur verip mutlumu etti
Doğduğumdan beri hep çile verdi
Nasıl seveyim ki böyle dünyayı xxx

İhanetlerin sayısını değil kendimi dahi unutturdular
hala yaşıyorum nasıl yaşadığıma da şaşıyorum

Nasıl Yaşarım

Senden ayrılalı yüreğim yanar
Bilmem senden ayrı nasıl yaşarım
Yaralıdır gönlüm sensiz ağlıyor
Bilemem senden ayrı nasıl yaşarım

Nasipte değilmiş yar ile gülmek
Sevdiğim yâr ile beraber olmak
İkimiz birlikte bir yuva kurmak
Kaderde değilmiş yar ile gülmek

Sözleri yalanmış nasıl inandım

Hey hilal bakışlım nazlı dilberim
Seni kaybedeli her gün inlerim
Gönlümün sesini her gün dinlerim
Her gün seni arar durur vallahi

Seni kaybedeli günlerim geçmez

Din deyince ne anlarsın namaz kılmak mı
Yoksa dürüst olmak mı söylermisin
Namaz kılıp da dürüst kalamıyorsan namaz
Kılmanın ne manası var

Kimileri de cem eder niyaz alır verirler

Ne ararsın dağda taşta
Akıl yok mu senin baş da
İnsanlar bozulmuş hasta
Hikmeti gören göz yok mu

Ne ararsın halsiz dilsiz