İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanlardan ümidinizi kesin eğer ümit olursalar
mucize olarak kabul edin

İnsanlardan ümidinizi kesmedikçe hala insanlardan
medet umuyorsunuz demektir

Hak yolunda olanlar bin bir türlü engellerle karşılaşacaklardır bu dünyaya tapanlar seni
kendilerine dönüştürmeye çalışacaklardır sen
dönüşmediğinde türlü tevir aşağılayıcı isimler
takacaklardır sen bunlara katlandığında en

sonunda seni bir plan dahilinde yok edeceklerdir

Fırsat tanıdığım için haddini aşanlar beni tanımamışlar
bilmemişler görmemişler hala ölüdürler

Ölülere kendimi tanıttığımda şaşırmış olacaklardır
şaşırmaları da bir işe yaramayacaktır

Her şey düzelecek diye
Diye diye ömrüm bitti
Ne düzeldi nede öldüm
Ne öldürür ne yaşatır

Hızır Aleyhiselamı vesile edip
Bu aciz kulunu sorandır Allah
Gaip erenleri ile sohbet ettirip
Bu aciz kulunu sevendir Allah

Yusuf gibi kuyulara attırıp

Bunca hikmetini gösterdin bana
Daima var olan sensin sultanım
Her nerde çağırsam orda hazırsın
Gizlice selamın aldım sultanım

Tarif edemem ki tarifin yoktur

Her güleni gülüyor sanama gülmek zorunda olduğu
için gülmek zorunda kalmıştır

Gülmek türlü türlüdür kimsenin ne için güldüğünü
bilemezsin sen ne için gülersen onu da öyle sanırsın
her şey göründüğü gibi değildir

Bütün görünenleri görüntüleri yok et
Onların da ötesine geç

Ne görüyorsun bir şey görebildin mi

Cevabın hayır olacaktır görünürde bir

Seni görünce anladım ki senle ben birmişiz
Kendimi gördüğüm için seni görmemiş
Bilememmiş tanımamışım seni görüp fark
Edince gerçek nedir Hakikat nedir manasını

Anlamış kavramış oldum benlik davası yok

Her şeyi görüyorum ve biliyorum bu beni deli ediyor
elimden bir şey gelmemesi de beni her an her gün
öldürüp öldürüp diriltiyor yani düşük bir faz bırakıyor
ve bunun adı da cehennemdir