İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan bir başına kaldığında kendini bulacaktır
kendinden uzaklaştıkça kaybolacaktır sadece
geleneklere uyacaktır

Dünyaya gelmekten maksat ölü gelip diri gidebilmektir
Dirilebilenler kendilerinin bir hiç olduğunu bileceklerdir

Eğer gerçekten inanmışsan çoğunluğun yaptığının
tersini yap eğer yapmazsan sen sürüye inanmış
olursun onlara ne olursa bana da o olur dersin
ve kolaya kaçmış olursun kolaya kaçmakla kimse
kurtulacağını düşünmesin
kurtuluş haklıya hakkını vermekle insanca bir duruşla

Görmezmisin olanları
Bu ülkeme dolanları
Bin bir türlü yalanları
Diyene bak yiyene bak

Ülkemi tarumar etti

İnsan doğduğunda cehenneme düşmüştür o ise
yaşamak ister cehenneme düştüğünün farkında bile
değildir

Akledenler bir an önce bu cehennemden kurtulmak
isteyenlerdir kalanlarsa sadece yaşamaya çalışan

İnsan doğduğunda kaybetmiştir başına gelecekleri
bilseydi doğduğu gün ölmek isterdi bilgisizliktir insanı
yaşatan bilge olup çile çekmektense bilgisiz ol yaşa

Hayat herkese yaşama şansı sunmaz dünya da
adalet arama bulamazsın

İnsan dostum var sanır düşmediği sürece düştüğünde
hayal kırıklığına uğrayacaktır

Hayal kırıklığı ölümden beter olandır öldüğün halde
acılar içinde yaşar görüneceksin öldüm desende herkes
görüntüye inanmış olacaktır

İnsan Düştüğünde

İnsan düştüğünde hayat bitermiş
Eş imiş dost imiş hepsi boşaymış
Dünya sana san ki olur bir zindan
Gündüzmüş geçeymiş hepsi boşaymış

İnsan düştüğünde öğrenir düşmeyen bildiğini
sanır bilmek bire bir yaşamın öğretisidir gerçek
öğretmen seni her konuda sınava sokar sen uyursun

uyandığında nasıl olsa göreceksin görmek değil
yaşarken fark edip sınav edildiğin sahnelerden

İnsan ezilenin yanda olur ezenler insan görünümlü
canavarlardır

İnsan sureti taşıyan nice mahluklar gördüm hayvan
dahi olamazlar esas korkulacak bir hayvan varsa
oda insan kılıfına bürünmüş yaratıklardır

Dünyaya geldiğin anda sen hapı yutmuşsun da
haberin dahi yoktur

İnsan gerçekten insan olsaydı dünyanın yüzünü
dahi görmek dilemezdi