İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Dünyadan elimi eteğim kestin
Hala yaşa dersin kolay mı dersin
Yaşamak nefes mi sende bilirsin
İnsanca bir yaşam hal olmayınca

Feleğin sillesini yediğinde ya çıldıracaksın veya
kendine gelip adam olacaksın

Felek tokadını atar fakat ne için atar bilemezsin
sonuçta tokadı yersin kendinden geçersin geçtiğin
halde yine de yaşarsın nasıl bir yaşamdır bilemezsin

Beni dünyaya bağlayacak bir neden bulamıyorum
Dünyadan kurtulmayı iple çekiyorum

Dünyadan ve hayattan nefret ediyorum

Ben hayattan nefret ettikçe O ise yükleniyor
yüklendikçe nefretim daha da artıyor

Nefretimin artması beni daha da boğmaktadır

Dünyada sadece güçlüler yaşarlar diğerleri yem olurlar

Yem olmayanlar ise onların kulu ve kölesi olarak
yaşamlarını sürdürürler bu ise yaşam değildir
kula kulluk yapmaktır

Kalmadı dünyada tutacak bağım
Tek tutunduğum bağ sensin Sultanım
Bunu görünmedik iplerle ördün
Tek tutunduğum bağ sensin Sultanım

Dünya da yok sayılanları birde sen yok say
Yok sayılmak ne demekmiş tadıp görsünler

Yok sayanlar kendilerini bir halt sanırlar
onlara bir halt olmadıklarını göster de gitsin

Dünyada adalet aramayın adalet adalet tanımayanların
elinde dilediği gibi kullanırlar

Dünya baştan sona bir kepazeliktir yaşam değildir

Dünya var eden ustası tarafından işkenceye atılan

Dünyada sadece arsız yüzsüz olanlarla birlikte
olup güçlü olanlar yaşarlar diğerleri ise onları
yaşatırlar kendileri ise kendi cehennemlerini
yaşarlar

Dünya da adalet beklemek aptallıktır ya güçlüden

Bilenler bilmeyenler tarafından asılıp yüzüldüğü için
dünyayı bilmeyenler kendi çıkarları doğrultusunda
İstediği gibi yönetirler her ülke ve her millet kendi
bölge ve töresine göre bir kılıf bulurlar ve kendi
gerçek niyetlerini gizli tutarlar maksat sadece kendi
inanç ve kendi sistemlerini ayakta tutabilmek ve