Temelsiz kurduğun bina sarsılıp yerle bir olduğunda
neye uğradığına şaşıracak diyecek sözün dahi
kalmayacaktır
Diyecek sözün kalmadığı halde yıllarca yaşayacaksın
görmek istemediğin insanları görecek gitmek istemediğin
Umutsuzca sevdim seni yıllarca
Söküp yüreğimden atamadım ki
Sen ellerle gezip gülüp oynarken
Gizlice ağlardım diyemedim ki
Bu sevdayı yüreğimde gizledim
Dünya denen değirmenin taşı altında ezildikçe toz duman
oldum feryadımı gökler duydu da dünya insanları duymadı
Duymak işlerine gelmedi duymuş gibi yapanlar akıl verip
çekip gittiler
Dünya denen bu cehennemin asla ve asla acıması
yoktur sen acımaya kalkarsan seni acınacak duruma
düşürmektedir
Dünya denen yer bir oyun sahnesidir sahneyi hazırlayan
oyunun yazarı ve yönetmeni bir kişidir oyunun esas amacı
insanın kendini tanıması bir olanı tanıyıp sırrı çözmesidir
bir tek ona boyun eğmesidir insanlarsa oyunun gerçek
amacını bilmediklerinden unuttuklarından herkes kendine
Dünya denilen bir sahne
Onun birde yazarı var
Yazar kimdir yönetmen kim
Senin rolün söyle nedir
Oynuyorsun bir filimde
Dünya denilen bu çöplüğün içinde her gün her an
iğrene iğrene yaşamaktansa çöplüğü terk etmek
tercihimdir
tercihim kabul görürse eğer ben her an hazırım
onu beklemekteyim dünyadan ve insanlardan
Dünya denilen ejderhayı gördüğümde şaşırdım
o hep küçük balıklardan başlayıp kendinden
başkasını bir bir yutuyordu
Öyle bir hale öyle bir duruma getirdi ki beni ondan
korkmaz oldum yutarsan yut senden korkmuyorum
Dünya denilen yer bir bela denizidir yüzücü olmayanlar
olmak istemeyenler denizin büyüsüne kapılıp boğulup
gideceklerdir
Dünya deyi cehenneme atmışsın
Hadi yaşa dersin yaşatmazsın ki
Planlar senindir yazarı sensin
Oynatır durursun mola vermezsin
Cehennemi başka yerde arama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!