İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan kendini bildiğinde hiç bir itikat-a tabi olmaz

Allah-ı bulanlar neyi kaybetmiştirler Allah-ı kaybedenlerse
neyi bulmuşturlar

Dünya kimileri için bir oyun sahnesi iken kimileri içinse

Kimler dünyayı düzeltmeye çalışırsa kendilerinin
düzeltilmiş olduğunu göreceklerdir

İnsan kendini düzeltemezken diğerlerini düzeltmeyi
düşünmek bile aptallıktır

Dünyayı sevmedim sevemedim Allahsızlar yüzünden

Dünya insan kılıfında soytarılar tarafından yönetilmektedir

Dünyanın tam manasıyla yaşanacak bir yer olmadığını
fark ettiğimde ölmek istedim

İnsanla köpeği seçebilmek için bir kemik yeterlidir

İnsanlar

Gerçeğin ne olduğunu kavramayan insanlar
Gerçeği gördükleri halde hiç farkında olamazlar
Kendilerini görmedikleri için gördüklerini de bilmezler
Kendilerini görmüş olsalar gerçeği de görecekler

Eğer iman etmişseniz kırık kalplerle dost olun
Allah kırık kalplerle beraberdir

İman ehli ezilenle beraber ezenin karşısındadır

İman sahipleri kimseyi zorlamazlar onlar örnek

Kırılan kalp olunca yapacak ustası yoktur

Kalp kırmamak gerekirken kalp kırarlar bizler
inandık derler neye ve nasıl inandıklarını
kendileri dahi bilmezken sizlere din dersi
verirler

Kırıldı kanadım kolum
Tutunacak dal mı kaldı
Felek verdi bana zehrin
Bu derde bir derman mı var
***
Kapılar bana kapandı

Kırılmış kanadım kolum
Tutunacak dal kalmadı
Kalkmak isterim kalkamam
Bende takat hal mı kaldı

Ne köküm var nede dalım

Beni tanıyanlar bilenler benim hasta veya deli olduğumu
düşünmekteler ve düşünüyorlar ve deli ve hasta olmadığım halde beni deli ve hasta ediyorlar ve zamanın
her şeyi halledeceğini biliyorum bu yüzden zaman ne

nedir niçindir hepsini açığa vuracaktır işte o zaman
ölüler şaşıracaklar ölülerin ölü olduklarını bildiğim için