İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan sandıklarımı korumaya çalışırken korunacak
hale düşeceğimi düşünmemiştim

Korunacak hale düştüğümde ise suçlu yine bendim
ve öyle olmalıydı bu döngü böyle işlemektedir

Dost iyi günlerin dostudur senin değil

Kötü günler kapını çalmadıkça dostum
var sanırsın çaldığında bir başına kalırsın

Bir başına kaldığında ne ağlamanın nede

Kötülere tahammül edildikçe kendilerini bir şey sanırlar
Sen örnek davranışlarda bulunursun kırmazsın adam
olmalarını beklersin seni küçümserler seninle kendilerince
alay ederler böylece kendilerinin üstün ve değerli olduklarını sanırlar kendi açıklarını böylece kapattıklarını
sanırlar açık sözlerle kapatılamaz sen insan olmadıkça

Kötülükler ne kınama ile nede beddua ile bitirilebilir
gereken önlemleri alıp gereğini yapmadıkça

Şu yoksulluk başa bela
Kovmak ister kovamazsın
Düşündürür kara kara
Kovmak ister kovamazsın

Hep hayal kurdurur durur

Çakalların yaşadığı bir dünyada aslanlara yaşam
hakkı tanınmaz

Çakal sürüsü çoktur aslanlara her koldan saldırırlar
tuzaklarını düşürdüklerini yok ederler

Küçük hırsızları büyük hırsızlar yok ederler
kendileri rahat hırsızlık yapabilmeleri için

Büyük hırsızlar dünyayı yönetirler orta hırsızlar
ülkeleri küçük hırsızlar ise ayakta kalabilmek
için gözüne kestirdiklerini soyarlar kısacası

Ey beni küçümseyen dev kalıbına güvenme

Gururunu kibrini öldür yönünü Hakka döndür

Yönünü Hakka döndürenler kurtuluşa erenlerdir

Kudret kandilinde yanan
Daima her yerde olan
Cebrail-e rehber olup
Muhammet-le olan benim
He mi Ali he mi Hızır
Evvel ahir bir olanım

İnsan değerli bir varlık olsaydı dünya denilen bu
cehenneme layık görülmezdi

Tek değer var olan tüm var oluşlar birer kukladır
oynatılır ve çöpe atılırlar