İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsan Para İle Değil Duruşu İle İnsandır

İnsan sevdiği dost için gerektiğin de malından
canından geçebilendir

Dostluklar karşılıklı alış verişe dönüştüğünde
Olduğun yerde sayarsın

İnsan suretinde değişik hayvanlar görmekteyim

Surete aldananlar domuz görse de insan sanmaktadır

İnsan görüntüyle olsaydı dünya bambaşka olurdu

İnsan yaşamak için doğmaz insan olabilmek
için doğar

İnsan yaşamak için doğduğunu sanır yaşamaya
çalışırken yaşamadan gider

İnsan yaşamak ister mutluluk arar
Bir ömür boyunca koşar ha koşar
Ne bir yitiren vardır nede bir bulan
İnsanlar boş yere avunur gider

İnsan yaşarken de ölürmüş insanlar arasında
yaşar görünürmüş ölümden beter olanı da budur

Ölüm iki cihan iyiliğidir sözünü bütün dünyanın yükünü
üzerinde taşıdığında bir başına çaresizce kaldığında
ölmek dileyip de ölemediğinde görmüş ve bilmiş olacaksın

Benim anlaşabilecek olduğum kişiler benim gibi
yıllardır yedi kat yerin dibine inmiş oradan çıkamamış
bir başlarına kendi cehennemlerini yaşayanlar olacaktır

Öyle bir insana da denk gelmedim inşallah da gelmem

İntiharın günah olduğunu söyleyenler sana yaşanacak bir dünya vermezler veremezler sen yaşamak için bir neden olmadığında ise ölmek istersin hayır ölemezsin neden

efendim günahmış kim veya kimler uydurmuş ölme diyenler sana yaşanacak bir ortam vermek zorundalar veremiyorsalar konuşma hakları da yoktur her kim olursa olsun

Irkçılık bölgecilik soy sop nifak tohumlarıdır ektiğinde
büyür dal budak salar bunları kökünden sökemeyenler
Birlik manasına asla ulaşamayacaklardır

Bilgeler bildiklerini sözleriyle ve eylemleriyle işaret
ederler görmek dileyenler işarete takılı kalmazlar
işareti takip ederler

İşaret edende senin gibi bir kuldur işaret edeni değil
işaret ettireni arayışa geçebilmektir onu görebilmek