İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Adalet düzeni bozuk
Çalış kazan yetmez azık
Hep ezildik bize yazık
Sizi gidi düzenbazlar

Söz verip de cayarsınız

Takıntılara takılı kalıpta onları putlaştırmayınız
bilerek veya bilmeyerek onları İlahlaştırmış
olursunuz

Sunu kesinlikle bilmiş olunuz ki benden başka
İlahlaştırdıklarınızda hayır yoktur

Dünyaya geleli gülmedi bahtım
Gam gasafet ile kendimi yaktım
Hep sabır ederek kendimi sıktım
Dünya senin adaletin bumuydu

Gülmek istedikçe vurdun basıma

Adaletin olmadığı yerde ne insan nede inanç vardır
insan görüntüdür inançsa sözdedir

Adaletin olmadığı yerde insan arama
insan olsaydı adalet olurdu

Görüntü bakımından herkes insandır
fakat ruh hayvansa görüntünün önemi
yoktur

İnanca ezen ve ezilen gözü ile bak
Sen o zaman inançlıyı inançsızı anlarsın
Sen inanca alay eden ve edilen olarak bak
Alay eden inançsızdır alay edilen inançlıdır
***
Sen inanca kanaat eden ve etmeyen olarak bak

Elbet ağlayanlar bir gün gülecek
Sabırdan şükürden vaz geçme gönül
Kimisi soyguncu kimisi arsız
Arsız vurguncuyla bir olma gönül
***
Vurguncunun soyguncunun dünyası

Bir yöreye bir töreye sığmam ben
Çoktan sınırları yıkıp geçmişim
Bölgecilik ırkçılık ne bilmem ben
Sevgi saygı nerde oralıyım ben
***
Her millet kendine bir isim takmış

Sen Üstünlük tasladığın sürece Onu yok saymaktasın
fakat sen bunun farkında bile değilsin

Sen hiç bir şey olduğunun farkında vardığında sen yok
olacaksın gerçekten varlığın bir bütün olduğunu göreceksin işte dost doğru yol da budur sırat-ı müstakim
apaçık bir güneş gibi içine doğacaktır

Herkes yeri geldiğinde müminlikten bahsederler
mümin olduklarını söylerler müminin nasıl bir hayat
yaşadığını bilmezler kendilerini mümin ilan ederler
öyle bedava bir kurtuluş ve müminlik ve kurtuluş asla
olmamıştır ve asla olmayacaktır