İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Görev dedin bana yaz dedin gittin
Ne halde olduğumu bilende sendin
Dermansız yorgunum halim yok dedim
Derman bizden İlyas sus dedin gittin

Anlaşılmaz başa bir hal gelince 1
Ararsın derdine derman bulunmaz
Her bir yolu dener candan bıkarsın
Ararsın derdine derman bulunmaz

Gariplerin neler gelir başına 2

Küçük yaşta bir köz koydun özüme
Onun için uymam elin sözüne
Lanet olsun inkârcının yüzüne
Derdi veren sensin dermanda sende

Küçük yaşta kondun benim başıma

Çok yorgunum hayat bırak yakamı
Seni taşıyacak gücüm kalmadı
Vurdun hep başımı taştan taşlara
Kesildi takatim derman kalmadı

Banamıydı bilmem hep senin kastın

Herkesin derdi başından aşkın derman
olamıyorsanız da dert açmayın

Dertli insanların dertleri onları yerle bir
etmiştir isteseler de kalkamazlar vuran
vurmuştur birde sizler vurmayın

Dertlerimin dermanını bilirim
Derdi kim verdiyse derman ondadır
Hiçbir tabip bana çare bulamaz
Derdi kim verdiyse derman ondadır
***
Öncesiz sonrasız daim var olan

Her bir halim sana ayan
Neden beni sıkıyorsun
Ben ayağa kalkam derken
Sen hep beni yıkıyorsun

Bir ömür mücadelem sürdü

İnsan dermansız derde düştüğünde ölmüştür

Dermansız derde düşenler gözler önünde
cehennemlerini yaşamış olurlar

İnsanlar cennet cehennem var mıdır yok mudur

Ders Oldu Gitti

Derde düştüm inim inim inledim
Feryat figan ettim kendim dinledim
Dert insanı öldürmezmiş anladım
Buda bana böyle ders oldu gitti

Ömür boyu hep izlendim sessizce bende gizlendin
bense bunun farkındaydım kimselere diyemedim

Üstü örtülü konuştum bin bir türlü yol denedim
dert de sendin dermanda sen ölüleri yoramadım