İllet Şiiri - Halil Kumcu

Bu aşk illeti kör eder gözünü,
Faili belli bir cinayettir.
Ayağın sürçer, kalbin tekler,
Hayal kırıklığı hep peşindedir.

İç çekerek beklediğin eski,
Ömrüm dediğinle geçip gider.
Yaşadığın baki olan yalnızlık,
Bu arayışla bedenine batar, belini büker.

Bir türlü geçmez ellerinin üşümesi,
Keder, bir yumruk, yürek mahsulüdür.
İnsanın karanlığı kaç güz sürer?
Bir çocuk ağıtı gibi avuçlarında gömülür.

Gözbebeklerinde asılı duran,
Can kırıkları arasında zavallı dudaklar.
Ne kadar unuttum dese de o son bakışı,
Nafile şarkıların seni çağrıştıran bir yanı var.

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Kalp tekleyince, insanın bütün yolları yarım kalır.
•Kalp tekleyince, insanın bütün yolları yarım kalır.
•Yalnızlık, insanın bedenine batan görünmez bir çividir.
•Keder, yüreğin kendi kendine attığı tokattır.
•Son bakış, insanın içine asılı kalan bir idam fermanıdır.

21 Temmuz 2023 / Cuma / Ankara