fanusdaki
bebek direnirken yaşamaya
büyümüş koca bebek
kırgın kalmış hayata...
sana gün doğmadı mı
kar düştü kömür rengi saçlarıma
yokluğunda yüzüm bir garip ağlıyor
dert ile nasıl aşık ettin kendine
ölüm giydirilmiş bedenim sızlıyor
paslı raylarda içim ezildi
ah şu gözlerinin kıyısı yok mu...
ne vakit yaklaşsam sevmek ihanetindeyim...
seni yine gözlerinle aldattım sevgili!
30/01/2014-00:26
fısıltı gibi gelir ayrılığın ayak sesi
çit örülmeye başladı, düşler davalı şimdi
sanık yok şahit yok…çığlık yok kahkaha yok…!
göçük sonrası bir toprak gibi gönül
feryadın görünen rengi de yok…!
yorgundu kadın, kendinde değildi
torunlarını gözetiyor, uzaklara dalıyordu
yılgın bir rüzgar sarmış gibiydi içini
ciğerlerinin yağı eriyordu sanki…
bir ateş gelmiş yakmıştı her şeyini
bir o görebiliyordu…önüne yığılan külleri
görmek bile bir taş kadar ağır geliyorsa sana...
çoktan geçmiş gönlün
o limana demir atmaya...
sen iyisi mi bu güne gelde
kendini tamamla!
sus bakışın değiyor ellerime
uyanacak şimdi saklı düşler
yapraklar dökülüp önüne
çırılçıplak kalacaksın, utanacağım
sessizliğin elbisesi örtmüş üstümü
nefesi darlaşan bu bedenden
aldığın herşey helaldir sana
vedasız gidişinle, yalnız kalsam da
ahım yok, aradığını bul sonunda
yoksa ben miydim, bırakıp giden
bir gün geç kalsak kim halleder eksik işlerimizi,
niyetlerin ne zaman cam kavanoza girdi
kullanılmadan çürüdü tavan arasındaki çeyizlerin gibi...
incirin yaprağını bilir misin, örtüydü ilkin
sonra çömlekte pişen yemeğin lezzetini
tesellisi ne mümkün, can gezerken ölürse
sanırız ki beden gider, toprakla örtüldüğünde
yılların yükünü taşıdı her kelime, ağırlaştı kelam
merhem sürülür mü, kanamalı içimdeki hasta!
16/03/2005-16:23
-
Zafer Zengin
Tüm Yorumlarİlginç bir kalem, dili acıtatlı, mert söylemleri var, şiiri yazar gibi değilde yaşar gibi sanki, Amatör ruh halleri gördüm kendimce, zekası öteleyici sanki, hesap kitap yapmadan laf etmek zor bence, bu yüzden okuyucuları fazla söz edemiyorlar kendisine. Yerini dolduruyor, kesinlikle iyi şair olur. ...