İlk son nefes Şiiri - Selim Tangerli

Bana mı kalmıṣ yaṣamak..?

Çehrem toros beynim tammuz yaṣında..

Buhurcular kadar eskiyim...

Zamanım durmuṣ bir boṣlukta.

Silinmez bir sancı iniltisi olmuṣum.

Duyabilseler ṣu küskün bakıṣlarımda.

Banamı kalmıṣ yaṣamak?

Neyi sökmüṣ almıṣsa benden bu felek

Çoramıṣım, gönlümün yaǧmursuz tarlalarında.

Yerini doldurmaya kırılsa asam , çürüse demirden yelek !

Pahasını elbet birgün ödeyeceǧim,
Bu gereksiz canımla..!

Ben bir Selim daha doǧrusu bir seldim.

Duruldum , yıkamadım bendimi.

Saklıyorum yüzümde gülsemde, içimde aǧlayan yüreǧimi.

Kırsam asamı , çıkarıp atsam yeleǧimi.

En iyisi diyorum; en iyisi.....

İsmini fısıldayarak vermek

Kavuṣmamıza ilk... hayata son nefesimi.

Selim Tangerli