Dünyama güneş gibi doğdun,
Küçük ellerin ile hayatıma dokundun.
Kızım, sen benim kokumsun;
İçimdeki sızım, gönlümün korusun.
Minik adımların ile yaklaştın gençliğime,
Sanki hiç büyümeyecek, hep böyle severcesine.
Yorulmadan peşinden koşarcasına,
İlk kucağıma alıp, bakıp coşarcasına...
Zaman neleri getirecek pencereme?
"Büyüdüm ben" desen de dalımda bir serçe...
Seni üzen dünyada bir gerzek;
Saçına değecek canlıya ölüm gerçek!
Unutma içindeki cevheri,
Yutkunma mazlumu, garibanı göreni.
Ufkunda olmalı; seni yaratanı bilmeli,
Yolda bırakıldığında o durakta inmeli.
31.01.2024 08:06
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 14:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ayşe nare ilk kucağıma aldığım da,o derinden gelen duygularım tarif edilemezdi. O duygularım hiç kaybolsun istemedim ve bu şiiri her okuduğumda aynı hisleri yaşıyorum. O benim gözümün nuru ❤️
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!