İlk harf Şiiri - Berkhan Bektaş

kaç gecedir gözlerim acıyor
kaç gündüzdür güneşim doğmuyor gökyüzüne
her gün daha fazlasını bilmiyorum
her yer karanlık sanki
hiç ışık göremiyorum
göremiyorum sevgilim
çiçekler açtığından beridir
kesişmedi yollarımız
karlar yağdı koca anadolunun üstüne
iki tanesi bizdik dokunamadık birbirimize
sel oldu fırtına koptu denizler dalgalandı
savaşlar çıktı insanlar öldü
ne rüzgar kokunu getirdi buralara
ne savaşın o büyük yıkımı

buralar sıcak çok seni göremediğimden beri
seni görmüyorken soğuk da oldu çok
soğukken üşüdüm sıcakken terledim
bir su verenim olmadı susuz kaldım
öldüm sandım her gün öldüm sanki
sen olsaydın her gün yaşardım

ben bu saatlerde hep seni düşünürüm
hangi saatler diye sorma
bunun saati sorulmaz sevgilim
önceki gün bir kilisede gördüm seni
çok uzaktaydın dokunamadım hiç
kaç gündür seslendim sesimi duymadın
yanına gelmek istedim
baktım ki prangalar vurulmuş bileklerime
zincirler kırılır elbet ben gelirim yanına
seni görürüm belki sana dokunurum
sonra seslenirim yakından çok yakından
sen duyarsın

seni gördüğümden beri
ne kış derim artık ne yaz
ne sıcak ne soğuk
gözlerimiz kesişirse eğer
ellerimiz tutuşursa seninle
ne üşürüm ne terlerim sevgilim
biz seninle her şeyi aynı görürüz
aynı şairin şiirlerinde aynı duygulara uyanırız
işçileri düşünürüz birlikte yoksulları düşünürüz
daha iyisini düşünürüz hep daha iyisi olsun deriz
sonra mutlu oluruz sevgilim
sonra,
Beraber bakarız dünyaya en sevdiğimiz yerden.