Bir meslektir o kimsenin,
Ne bilimdir ne de ilim.
Öğretendir rasyoneli, cebirseli;
Kutsaldır matematik öğretmeni.
Bir candır ki taştan değil,
Bir saat,
Sadece bir saat ve konuşamam.
İnanmadın bana ama
Açıklama bile yapamam.
Bir vakit senin gözlerinden kurduğum limana başka bir gemi sokmazdım.
Ama sen nankörlük ettin.
Eh, birkaç haftayı geçirdim
Yeni birisini bulmuş
Ne şüphe!
Havada kaparlardı zaten onu
Kendimce ar ettim...
Bakmayın öyle
Ben çok bilinmiş şairlerin muadili değilim
Köşe yazarı değilim
Emekliye ayrılmış bir borsacı değilim
Yada hayattan bıkmış bir münzevi
Mahtâbı izler, şiir yazarım
Ya insan neden ölümlü?
Yani Tanrım, ölmek çok mu önemli?
Ruhunun bedenden ayrılması
Ben sana değilki
Güzelliğine aşık olmuşum
Meğersem o almış beni böylesine
Senlik bir şey yok yani
Herkes güldü eğlendi
Beni sakındır kendinden
İsmini bile söyleyemem kimselere,
Ophelia...
Belki de bunun sen olduğunu sen bile bilmeyeceksin.
Beni yağmurdan koru, bedenimde yaralar açıyor acımasızca.
Pers Dağı'ndan bir yıldız kayıyor,
Plaklar... Henüz jelatini yırtılmadı.
Hakkımdır, öpüceğim o dudaklarını;
Anladım ki sevmek de sevişmek kadar harammış.
Harp görmüş bu ovaları susturamazsın,
Sevdiğim her yerde,
Bir manzarada,
"Keşke şu an yanımda olsaydın," demeyi öğrendim sayende.
Bunu ikimiz de istemezdik.
Bir tablo getirin en güzelinden;
Susuyorsun, susma
Konuş, çünkü yıldızlar ölecek
Güzelliğin lakabına çok yakışıyor, yakışsın
Bir gece vakti dudaklarıma yapış bakalım
Seviyorsun, ben de seni




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!