Bir kadın var kızını korumaya çalışan,
Baş ağrılarıyla cebelleşir.
Bir de bir yalvarışı var iyiliğe,
Dillere destan, bilmezsiniz.
Bir kadın var her şeyden habersiz,
50 gün konuşsa dinlemezsiniz.
Bu kalemin dili
Senin aşkından daha kuvvetli;
En azından satırlarca yazabilir,
Sen tek kalemde silip atabilmişsen beni.
Eski bir camide kalmış
Kambur ihtiyar
Namaz kılan gençleri tebrik eder
Elinde yıllanmış, sedeften bir tespih çeker
Abdestsiz gezmez
Günah bilmez
Karanlık, karanlık
Heybetli ve görkemli
Ay ışığıyla güzel geceler
Karanlık, çok karanlık
Karanlık, karanlık
Bana öyle bakma Vega
Mahvolurum bilirsin
Tıpkı bir cuma akşamı gibi
Ellerime değince ellerin
Bana öyle bakma Vega
Aşkından ölebilirim
Bir meslektir o kimsenin,
Ne bilimdir ne de ilim.
Öğretendir rasyoneli, cebirseli;
Kutsaldır matematik öğretmeni.
Bir candır ki taştan değil,
Eh, birkaç haftayı geçirdim
Yeni birisini bulmuş
Ne şüphe!
Havada kaparlardı zaten onu
Kendimce ar ettim...
Bakmayın öyle
Ben çok bilinmiş şairlerin muadili değilim
Köşe yazarı değilim
Emekliye ayrılmış bir borsacı değilim
Yada hayattan bıkmış bir münzevi
Mahtâbı izler, şiir yazarım
Ya insan neden ölümlü?
Yani Tanrım, ölmek çok mu önemli?
Ruhunun bedenden ayrılması
Ben sana değilki
Güzelliğine aşık olmuşum
Meğersem o almış beni böylesine
Senlik bir şey yok yani
Herkes güldü eğlendi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!