Beni sakındır kendinden
İsmini bile söyleyemem kimselere,
Ophelia...
Belki de bunun sen olduğunu sen bile bilmeyeceksin.
Beni yağmurdan koru, bedenimde yaralar açıyor acımasızca.
Etrafımdaki her renk parlayabilir sarılmanla, eminim.
Ophelia,
Ölene dek kalemimi sana harcayabilirim.
Kalbime yazıklar olsun, bir kere daha nasıl aşka düşebilirim?
Kalbimde tuğlalarla ördüğüm sözleri
Aşktan bir gülle ile nasıl yıkabildin?
Sanırım daha yolun çok başı fakat
Sana delilercesine aşığım, Ophelia.
Şimdilik bunu bilmelisin.
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 00:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!