Pers Dağı'ndan bir yıldız kayıyor,
Plaklar... Henüz jelatini yırtılmadı.
Hakkımdır, öpüceğim o dudaklarını;
Anladım ki sevmek de sevişmek kadar harammış.
Harp görmüş bu ovaları susturamazsın,
Yağmurlu günde bir kaldırım taşı kadar yalnızım.
Kalem kâğıdı sevmiyor artık, ne yapalım?
Kağıt kalemi sevsin diye kağıdımı yırtıp atmak lazım?
Benim düşüncelerim, bir parkın en ıssız bankı gibidir;
Ayda bir biri gelir, oturuverir banka,
Tek başına oturuverir...
O da sonraki aya kadar çıkmaz aklımdan.
Şimdi ben, eski şarkılara kör bıçakla yara açanım;
Tanınmazım, saklıyım.
Ben sanırım aşkla büyük bir kavga ettim,
Ama benden dinleseniz, sonuna kadar haklıyım!
Kayıt Tarihi : 10.08.2026 18:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!