İlahı Aşkın Kaleminde Kaldı Eksik Harf

İlahi Aşkın Kaleminde Kaldı Eksik Harf - Kavli Garib Çoban

Vakti müsait dostları bekleriz Teheccüt vaktinde.
İnsanı okursan tanırsın, tanırsan kaçarsın kendinden.
Sizin oralarda saat kaç?..
Sen bizi terk et kendini ara dedi Deliler Şeyhi.
Garibler ki uymazlar, boyun eğmezler.
Toplumsal dayatmalarını kabul etmezler.
Sevda yakar kül eder, hayatı gerçekten istedikleri gibi yaşarlar.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Bereketliler o deliler ki mutlulukları insanların dediklerine bağlı değildir.
Kendi hayalleri vardır, ilkeleri vardır, putperest değillerdir, idealleri vardır ki hiçbir bedelle satmazlar.
İstisnaidirler o kişiler ki bayağı ve sıradan başarıların, bedenlerin büyüsüne kapılmazlar.
Ötesini görürler, onları asıl ego ya da hırs değil, sevgi ve tutku harekete geçirir.
Uğurlular çünkü herkes tarafından uyumsuz, tehlikeli hatta deli olarak damgalansalar da, onlar dünyayı değiştirirler, diğerlerinin hayal bile edemeyeceği yollar açarlar.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Teheccüt vakti bu başı sonu belli olmayan deniz bile bir garibin duasına sığıyor.
Öyle ki dua denizinden gönül bahçesine bir damla gözyaşı bile akmayan insanlar arasındayım.
Teheccüt vakti kırklar meclisinde erenlerden bana olmadı imdâd.
Ya Rab !..
Bu ne hal?..
İşte gönül, insanı görüyorsun kabristanda.
Yürü, kendi aslına kavuş, ey çobanoğlu.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Bu azamet deryası insan, büyüklük girdabında bir hiçlik incisi gibi kaybolup gidiyor.
Yürü ki, yokluk meydanında Allah’ın kudretini ve sırrını göresin.
Büyüklük girdabına bu sonsuz denizin suyu ezelden beri akıyor.
Aslında hepsi bir an dan ibarettir.
Zaten felek, kime isteğine göre yâr olmuştur.
Bu sır doğumdan ölüme sahibinin etkisi altında hepimizi hayran bırakıyor şems vakti.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Korkmayın, korkmayın insan bu bir avuç çamurdan.
Kâinat ve insan belirsiz bir hayale doğru koşup gitmektedir.
Teheccüt vakti hayret dolu, ki o, bir sevgi anıtıdır.
Sevmekten kim usanır?..
En önemli insanlar aranmaz.
Hayat onları karşına çıkarır.
Ve çoğu zaman en az beklediğin anda gelirler, planlar olmadan, uyarılar olmadan, hazırlıksız yakalandığında.
Çünkü en anlamlı olanlar her zaman bir arayıştan doğmaz, aksine bir karşılaşmadan doğar.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Rastlantı gibi görünen.
Ama zamanla anlarsın ki o kadar da rastlantı olmayan o türden karşılaşmalardan.
Tam ihtiyacın olduğu anda beliren insanlar,
en çok ihtiyaç duyduğun anda, kaybolmuş, yorgun hissettiğinde ya da içindeki bir şeyin değiştiği bir aşamada.
Ve fark etmeden kalırlar.
Onları kovaladığın için değil.
Ne onları zorla yanında tuttuğun için, ama doğal bir şey olduğu için, gerçek bir şey olduğu için, akıp gittiği için.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Çünkü gerçek bağlantılar ihtiyaçtan inşa edilmez.
Birbirini tanıyan iki ruhun tesadüfünden doğar.
Ve her zaman çok fazla olmazlar, bazen azdırlar, ama yeterlidirler.
Seni karmaşıklaştırmak için değil.
Sakinlik vermek için gelen insanlar, seni şüpheye düşürmek için değil,
güvende hissettirenler.
Çünkü yok olanın vücudu olmaz.
Ben öyle bir fakirim ki, neyim varsa hepsi senindir.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Ben yalnızca bir hiçim.
Etkilemek zorunda olmadığın.
Çünkü seni olduğun gibi kabul edenler.
Ve bu, aranmaz, bulunur, ya da daha doğrusu, kabul edilir.
Çünkü hayat, tüm dönemeçleriyle birlikte, o anda bilmesen bile ihtiyacın olan kişiyle yollarını kesiştirmenin özel bir yolu vardır.
Ve evet, bu insanlardan bazıları sonsuza dek kalır, bazıları sadece bir süreliğine.
Ama hepsi bir şey bırakır.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Dua tadında bir ders, bir değişim,
hayata bakmanın farklı bir yolu.
Çünkü kalamayanlar bile önemliydi.
Öyleyse arama diye çaresizliğe kapılma, bağlantıları zorlama, uymayanlarla boşlukları doldurmaya çalışma.
Güven karşılıksız sevgine.
Gerçek olan, derin olan, sana ait olan gelir.
Ve geldiğinde yalvarmana gerek kalmaz, şüphe etmene gerek kalmaz, kovalamana gerek kalmaz.
Sadece kalır.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Çünkü gerçekten önemli insanlar çaresizce aranmaz, hayat, tam zamanında onları karşına çıkarır.
Kahve molası gibi bir hayat.
Dünyalık put biriktirmeyen, besmelenin peşinden gayba inananların dinidir islam.
Teheccüt vakti doğduk, şems vakti ölürüz!..
Ey aşk, bu halimle sana can çekişe çekişe değişen eşyayı haber veririm.
Cahil olan kitap okur, içinde Allah rızası gözetenler gönül okur.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Sunduğun herşey yetmediyse, yokluğunu sun.
Tuz menüde yazmaz.
Ama yokluğu hissedilir.
Sen kendini birşey mi sandın ey gönül?..
Sen ki, bir hiçsin!..
Ama hiçlikte her şeysin.
Kaç yıllık hatandan vazgeçtin.
Hayata tahammül edemediğin şeylerin toplamı olmamalısın.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Ne yaparsanız yapın, hatta hiçbir şey yapmasanız bile, devam etmelisiniz.
Toprağı nadasa bıraksanız bile, yabani otların ve dikenlerin büyümesini engelleyemezsiniz. Her zaman bir şeyler filizlenecektir.
Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen hiç ol..
Menzilin yokluk olsun.
İnsanın çömlekten farkı olmamalı.
Nasıl ki çömleği ayakta tutan dışındaki biçim değil.
İçindeki boşluk ise, insanı ayakta tutanda benlik zannı değil hiç'lik bilincidir.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Kelimeleri hatırlayamamakta kendine eşlik edemeyenler ortadan kayboldu sinir gibi.
Hayal bile edemediklerimi yaşıyorum.
İnsanı saran o korkunç dehşetler, o sihir, o dualar, o bunaltıcı utangaçlık karşısında hayranlık uyandırıcı olan şey sevgidir.
Bir gün toz olacağım ve rüzgâr beni unutturacak, geriye sadece sevgiyle ektiklerimi bırakıyorum..
Karşılıksız sevgi, kim olduğunuzu anlama sürecinin sürekli bir akışıdır.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Eğer şefkatiniz kendinizi de kapsamıyorsa, eksiktir.
Birçok yolculuk, zaman ve mekândaki hareket sona erdikten çok sonra devam eder.
Her şeyin gelmesine izin ver ve her şeyin gitmesine izin ver.
Ne yapış, ne de kaç.
Ve gerçek gerçekliği bulacaksın.
Kendi varlığının gerçekliğini, hayatın gerçekliğini.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..

Putlarını kırdıktan sonra boğazınız düğümlenmiş.
Gözleriniz nemli bir halde bitirdiğiniz, az sayfa sayısıyla nasıl bu kadar büyük bir yıkım yaratabildiğini sorguladığınız o romanlardan biri insan.
Bin ciltlik bir destan yok.
Labirent gibi bir entrika yok.
Sadece iki insan, bir hayal ve onlara tek bir şans bile tanımayacak bir dünyada.
Ve kelimeler hâlâ o günü ve o zamandan beri kalbimi çarptıran besmeleyle mutluluğu tarif etmek için yetersiz kalıyor.
Uzun sözüm burada kısaldı, son, başlangıca dönmektir, aslımdan bi haber veren yok bana!..
(Y.ed - Bir Demdir Gelir Geçer Albümü)